YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1480
KARAR NO : 2021/17102
KARAR TARİHİ : 30.06.2021

İhbarname No : KYB – 2020/21325

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık …’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair SAMSUN 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2017 tarihli ve 2017/232 esas, 2017/629 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre, sanığın 26/08/2016 tarihinde başka suçtan hükümlü iken tedavi gördüğü Samsun Doktor … Furtun Göğüs Hastalıkları Hastanesi Tüberküloz Servisinden firar ettiğinden bahisle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/02/2017 tarihli ve 2016/31348 soruşturma, 2017/1313 esas, 2017/1050 sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2017 tarihli ve 2017/120 esas, 2017/553 sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği ve anılan kararın istinaf edilmeksizin 11/07/2017 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında, sanığın aynı eylemi sebebiyle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 31/03/2017 tarihli ve 2016/23355 soruşturma, 2017/2863 esas, 2017/2189 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/02/2020 gün ve 2020/178 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2020 gün ve KYB/2020-21325 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Anayasanın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, sanığın yüzüne karşı verilen kanun yararına bozmaya konu Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli 2017/232 esas, 2017/629 sayılı kararında yasa yolu başvuru süresinin ne zamandan itibaren başlayacağı belirtilmeyerek bu hususta duraksamaya neden olunduğu gibi sanığın 27.11.2019 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiğinden, dosya temyiz aşamasında olup kararın henüz kesinleşmediği belirlenmekle, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunamayacağı anlaşılmakla ;
Adalet Bakanlığı’nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği, açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.