YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8782
KARAR NO : 2021/10251
KARAR TARİHİ : 10.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KATILANLAR : …, …, …, …,
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı
TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık … ve katılanlar …, … …, …, … vekilleri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında müşteki İrfan’ı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında katılanlara karşı hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 25/1. ve 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddeleri gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasında yer alan “TCK’nin 25. maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve CMK’nin 223/2-d maddesi” ibaresinin hükme eklenmesi ve aynı bentte yer alan “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “beraatine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.