Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/22980 E. 2013/7178 K. 20.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/22980
KARAR NO : 2013/7178
KARAR TARİHİ : 20.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, iftira, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Olayda sanık …’ın etkin pişmanlık iradesi bulunmayıp gerçek kimliğinin parmak izi incelemesi sonucunda tespit edilmesi, mahkemece uzman bilirkişiye emanette kayıtlı nüfus cüzdanı üzerinde inceleme yaptırılması ve bilirkişice sahteciliğin ilk bakışta anlaşılamayacağının belirtilip suça konu nüfus cüzdanının iğfal kabiliyeti bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.
Tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar … ve … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki c ve e bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece aynı fıkranın a, b ve d bentlerinde belirtilen haklardan sanıkların yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması,
2- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar …, …, … ve …’den müteselsilen alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
3- Resmi evrakta sahtecilik suçu açısından yapılan 90 TL bilirkişi giderinin yargılama gideri olarak sanık …’a yükletilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … ile sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ve “yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen alınmasına’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına’’, “Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından sanıklar …, …, … ve …’in sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına” ve ‘‘Resmi evrakta sahtecilik suçu açısından yapılan 90 TL bilirkişi giderinin sanık …’dan yargılama gideri olarak tahsiline” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.