YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5585
KARAR NO : 2021/941
KARAR TARİHİ : 18.10.2021
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
-KARAR-
1- Dava, taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşması uyarınca ceza faturularından kaynaklı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapanan) 23. Hukuk Dairesi’nin 25.11.2020 tarih ve 2018/655 E – 2020/3787 K sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Davalı vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
02/12/2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/11/2020 tarihli 7257 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 8 inci maddesinin ikinci fıkrasına (ç) bendinden sonra gelmek üzere (d) bendi eklenmiş, buna göre “İletim sisteminin normal işletme koşulları içerisinde işletilmesi ile işletme güvenliği ve bütünlüğü üzerinde risk oluşturan durumlara ilişkin olarak bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerinin takibini yapmak, ihlal durumu tespit edilen tüzel kişilere sistem kullanım anlaşmasında düzenlenen ceza-i şartları ve diğer yaptırımları uygulamak” TEİAŞ’ın görev ve yükümlülükleri arasında gösterildikten sonra 6446 sayılı Kanun’a Ek madde 3 ile “8′ inci maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulamasından kaynaklanan uyuşmazlıklar idari yargıda görülür.” hükmü eklenmiş, 46. madde ile de Kanun’un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.
Bu bağlamda, 7257 sayılı Kanun ile bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerine ilişkin yaptırım uyuşmazlıklarının idari yargı yolunda görüleceği hükme bağlandığından yargı yoluna ilişkin bu değişikliğin usul hükmü niteliğinde olduğu, derhal ve kesinleşmemiş tüm uyuşmazlıkları da kapsar şekilde uygulanması gerektiği anlaşıldığından 6100 sayılı HMK’nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan “yargı yolunun caiz olmaması” nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilmesi doğru olmadığından davalının karar düzeltme itirazlarının kabülü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 25.11.2020 tarihli onama kararının kaldırılarak mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.
2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 25.112020 tarih ve 2018/655 E ve 2020/3787 K sayılı onama kararının KALDIRILMASINA ve hükmün davalı yararına ve re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme ve peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.