YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1637
KARAR NO : 2022/3416
KARAR TARİHİ : 01.03.2022
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I – Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II – Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/4 ve 119/1-c madderi için öngörülen zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; hükmün gerekçe kısmında eylemin mağdurların iş yerinden gerçekleştiği belirtildiği halde hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 116/2 yerine 116/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre suçun gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanmaması ve TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini, ayrıca hırsızlık suçunun konusu eşyaların iade edildiğine ya da mağdurların zararının giderildiğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir bilgi bulunmadığından hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 168/1 maddesi gereğince indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; kabule göre de cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK’nın 168/1. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 01.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.