Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/19326 E. 2021/9181 K. 11.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19326
KARAR NO : 2021/9181
KARAR TARİHİ : 11.11.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler … ile …’e yönelik)
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2019 gün ve 2018/574 Esas, 2019/278 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden esastan, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler açısından ise düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 260/2 ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 41/2. maddesinin amir hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinden verilecek kararlarla ilgili kanun yollarına başvurma yetkisinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısına ait olması karşısında, mevcut haliyle istinaf ilamını temyize hakkı bulunmayan O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafisinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdureler … ile …’in aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın olay günü evine götürdüğü on iki yaşından küçük mağdureleri kucağına alarak dudaklarından öpmesinin ardından kıyafetlerinin içerisine elini sokarak …’in cinsel organı ile …’in göğüslerini okşama şeklindeki eylemlerinin belirli yoğunluğa ulaşmış, ani ve kesik olmayan hareketlerle işlenen cinsel arzuları tatmine yönelik olmasından dolayı 5237 sayılı TCK’nın 103. maddesinin birinci bendinin üçüncü cümlesinde düzenlenen suçunu oluşturduğu gözetilerek ilk derece mahkemesince bu suçtan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek mevcut hükümlerin kaldırılıp, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.07.2019 gün ve 2019/1624 Esas, 2019/1126 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.