YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1912
KARAR NO : 2022/2033
KARAR TARİHİ : 16.03.2022
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
İftira suçundan sanığın beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında iftira suçundan beraat, özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından ise mahkumiyet kararı verildiği, 10.06.2015 tarihli kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.09.2019 tarihli tebliğnamede; suç ismi “İftira” ve uygulama “Beraat, mahkumiyet” olarak gösterilip, tekil bir ifade kullanılarak, hükmün onanmasının talep edildiği ve dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 8. Ceza Dairesince, temyizin kapsamına göre özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemini inceleme görevinin Dairemize ait olduğu belirtilerek, 25.02.2021 tarihli ve 2019/22100 – 2021/2994 sayılı görevsizlik kararıyla dosyanın Dairemize gönderildiği, sanık tarafından sunulan süre tutum dilekçesi ile gerekçeli temyiz dilekçesinde; hükümler ayrı ayrı vurgulanmaksızın 10.06.2015 tarihli kararın temyizen incelenerek bozulmasının talep edildiği, gerekçeli temyiz dilekçesinin içeriğinde ise iftira suçundan kurulan beraat hükmünün gerekçesinin isabetsiz olduğuna dair herhangi bir açıklamada bulunmayan sanığın, tarafına verilmiş cezaların hukuki dayanağının olmadığını, aleyhine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ifade ederek, özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini gerekçeli olarak temyiz ettiği, tebliğnamede ise “Özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret” suçları yazılmaksızın, suç ismi “İftira” ve uygulama “Beraat, mahkumiyet” olarak gösterilip, biri beraat olmak üzere üç hüküm olmasına rağmen tekil bir ifadeyle “hükmün” onanması talep edilerek, sanık hakkında isimleri yazılmayan özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizi ile ilgili olarak açıkça görüş belirtilmediği gibi, onanması talep edilen hükmün, uygulama kısmında “Mahkumiyet” ibaresi de yer aldığından, iftira suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin olup olmadığı hususunda da tereddüt bulunduğu belirlenerek, yapılan incelemede:
Yargıtay Kanununun 28 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede; sanığın, gerekçesine değinmeksizin temyiz ettiği iftira suçundan kurulan beraat hükmü ile özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik gerekçeli temyizi ile ilgili olarak açık ve anlaşılır şekilde görüş belirtilmediği anlaşıldığından; dosyanın incelenerek bu hususlarda görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.