Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/10099 E. 2022/5018 K. 15.03.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10099
KARAR NO : 2022/5018
KARAR TARİHİ : 15.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Sanık … hakkında beraat, sanık … hakkında hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … ve katılan kurum vekilinin mahkumiyet kararını temyizi üzerine yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin kaçak sigaralar yönünden 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi ve kaçak çaylar yönünden aynı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında kaldığı, 5237 sayılı TCK’nun 44. maddesinde düzenlenen “fikri içtima” hükümleri gereğince TCK’nun 44. maddesi delaletiyle sanığın eyleminin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında olacağı ancak; Suç tarihinden sonra ise 28/06/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,
Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2) Katılan kurum vekilinin sanık … hakkında verilen beraat kararını temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;
Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanık …’ın kendisine ait olup şoförlüğünü yaptığı ve yanında yolcu olarak …’nun bulunduğu araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada, aracın bagajı ve arka koltuk ayak koyma bölümü ile ön sağ ve sol koltuk alt kısımlarına gizlenmiş vaziyette 650 paket kaçak sigara ve 18 kg. … marka kaçak çayın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık …’un savunmasında; daha önceden tanıdığı sanık … ile …’e gititğini sigaraların …’a ait olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın kendisine ait ile seyir halinde iken kolluk görevlilerinin yaptığı uygulama noktasını görmesi üzerine uygulama noktasına gelmeden yolunu değiştirmesi ve yakalanan kaçak sigaranın miktarı nazara alındığında sanığın diğer sanıkla birlikte ele geçen sigaraları fikir ve eylem birliği içerisinde ticari amaçla taşıdığının kabulü gerekirken oluşa uymayan sanık savunmasına itibar edilerek atılı suçu işlediği sabit olmadığından bahisle mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.