YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20584
KARAR NO : 2013/16196
KARAR TARİHİ : 30.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Uyarlama yargılaması sonucu lehe hükümlerin uygulanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan uyarlama yargılamasına, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı değerlendirilip, her iki yasaya göre takdir olunan temel ceza ve diğer yasa maddeleri de somut olarak gösterilerek, ortaya çıkan sonuçların denetime elverişli olacak şekilde atılı suçla ilgili lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve 765 sayılı TCK’nın ne şekilde daha lehe olduğu karar yerinde yeterince tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2) Lehe kanun belirlenirken 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması neticesinde 2 yıl 6 ay hapis cezası olacağının belirlenmesine rağmen, hükümlünün aleyhine olacak şekilde 765 sayılı TCK’nın daha lehe olduğu gözetilerek iki yıl oniki hapis ve 78 YTL adli para cezasına hükmedilmesi,
3)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2006/10-11 esas 2006/12 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; esasen sadece hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunan ve CMK’nın 325/3. maddesinde öngörülen “hakkaniyet” ölçütünün bir gereği olarak sınırlı ve zorunlu
bir yargılama faaliyeti olan mahkumiyet hükmünde değişiklik yargılaması sırasında yapılan yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacak olan hükümlüden kesinleşme öncesindeki yargılama giderlerinin tahsil edilebilmesi bakımından, uyarlama yargılamasında verilen yeni kararda bu sorumluluğun saptanması ve kesinleşen önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeyerek, uyarlama yargılaması giderlerinin de hükümlü tarafından ödenmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.