YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/246
KARAR NO : 2012/5335
KARAR TARİHİ : 05.03.2012

T. ……Gen. Müd. vekili avukat … ile … aralarındaki dava hakkında … 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 28.9.2011 gün ve 217-724 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalı … ile 13.10.2010 tarihli Tüketici Kredisi borçlanma ve rehin sözleşmesi akdedildiğini, KKDF oranının Bakanlar Kurulu’nun kararına göre %15’e yükseltildiğini, kararın resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe girdiğini, bu nedenle belirlenen yeni orandan KKDF miktarlarının ilgili kuruma ödenmesi gerektiğini, davalı ile imzaladıkları sözleşmenin 4. Maddesindeki düzenleme gereği, KKDF oranının artışından kaynaklanan tutardan kredi kullananın sorumlu olacağını belirterek, davalının başvurusu nedeniyle … Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin vermiş olduğu KKDF miktarının iadesine yönelik kararın iptalini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Banka tarafından davalıya kullandırılan kredi taksitlerine ilişkin olarak KKDF artışı nedeniyle davalıdan talep edilen miktar 900 TL.dır.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 5.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.