YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/824
KARAR NO : 2011/4265
KARAR TARİHİ : 28.11.2011

Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve yağma suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve yağma suçlarından beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2006 gün ve 2006/98 Esas, 2006/267 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Gerekçeli kararın katılan vekili Av. …’e 05.01.2007 tarihinde tebliğ edildiği, fakat süresinden sonra 25.01.2007 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mahkemece “Sanık ile 18 yaşın içindeki mağdurenin birbirlerini evvelce tanımakta ve duygusal anlamda arkadaşlık yapmakta oldukları, 02.04.2004 tarihinde sanığın mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunduğu ve mağdurenin kızlığının bozulduğu, 09.04.2004 tarihine kadar sanığın değişik zamanlarda mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya devam ettiği” şeklinde kabul olunan ve oluşa göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 416/3. maddesinde düzenlenmiş reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun, kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, en son suç tarihi olan 09.04.2004’ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1.
maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.