Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/604 E. 2022/2123 K. 21.03.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/604
KARAR NO : 2022/2123
KARAR TARİHİ : 21.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : Sanığın, katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; Hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında zincirleme görevi yaptırmamak için direnme ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçlarından kamu davası açıldığı, sanığa atılı suçlar yönünden mahkemece mahkumiyetine karar verildiği, hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 25/03/2009 tarih ve 2019/7128 Esas, 2019/6124 Karar sayılı ilamıyla zincirleme görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilerek hükmün kesinleştiği, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçu yönünden ise yüzde sabit iz raporunun olay tarihinden altı ay sonra alınması gerektiği yönüyle bozulduğu, bozma sonrası alınan 02/10/2019 tarihli adli tıp raporuna göre katılanda meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı açıklandığı ve mahkemece eylemin basit kasten yaralama suçuna dönüştüğü ve bu yönüyle TCK’nin 265 maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir kullanmak unsurunu oluşturduğu, sanığın kasten yaralama suçundan ayrıca ceza verilebilmesi için TCK’nin 265/5 maddesi gereğince eylemin neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçunu oluşturması gerektiğinden bahisle atılı suç yönünden mahkemece “hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verildiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan açılan kamu davası yönünden “hüküm kurulmasına yer olmadığına” dair verilen kararın 5271 sayılı CMK’nin 223. maddesi kapsamında belirtilen “hüküm” niteliğinde bir karar olmaması nedeniyle temyizi kabil kararlardan olmadığı anlaşılmakla, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.