YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12372
KARAR NO : 2022/4334
KARAR TARİHİ : 15.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Beraat

1) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, varlığı anlaşılan ve sanığa 04.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği belirtilen 29.03.2013 tarihli …. sayılı defter ve belge isteme yazısının temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi
2) İstem yazısının temini ve içeriğinin de vergi incelemesine yönelik olduğunun tespiti halinde de ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK’nin 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmaması; defter, kayıt ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu ve sorgusunda, defter ve belgeleri bulamadığını, o tarihte maddi ve manevi sıkıntılarının olduğunu, iş yerinde ve evinde hırsızlık olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
3) Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının en son 04.04.2013 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 22.04.2013 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin 04.04.2013 olarak yanlış gösterilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. Maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.