YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/2368
KARAR NO : 2022/1145
KARAR TARİHİ : 02.03.2022
İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı iflas idaresi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin davalı … şirketten olan 3.723.037,08 TL alacağının masaya kayıt kabulünü talep ve dava etmiştir.
İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile iflas tarihi itibariyle 1.678.339,58 TL alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne karar vermiştir. Karara karşı davalı iflas idaresi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince; somut uyuşmazlıkta, asıl borçlu için hesabın kat tarihinin 28.09.2007 tarihi olduğu, müflisin ise 29.07.2008 tarihinde temerrüde düştüğü, dolayısı ile 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, bilirkişi raporunun denetime açık hükme elverişli olduğu, mahkemece tesis edilen hükümde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı İflas İdaresi vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı iflas idaresi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Öte yandan, davalı müşterek borçlu müteselsil kefil olarak sözleşmeleri imzaladığından tespit edilen alacağın, tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu husus dikkate alınmaksızın hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş ve bu sebeple kararın bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı iflas idaresi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/767 E., 2017/186 K. sayılı kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde bulunan “1.678.339,58 TL’nin” ibaresinden sonra gelmek üzere “tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 02.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.