YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18045
KARAR NO : 2013/18983
KARAR TARİHİ : 03.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılanın yöneticisi olduğu sitede kapıcı olarak görev yapan sanığın, yönetici tarafından teslim edilen ve Sosyal Güvenlik Kurumuna yatırılması gereken kendisine ait sigota primlerini kuruma yatırmayarak kişisel tasarrufta bulunmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1- Site yönetiminin işveren, sitede kapıcı olarak çalışan sanığın ise, işçi konumunda olduğu, işçiye ait sigorta primi yatırma yükümlülüğün de işveren yönetime ait olup, kapıcının sigorta primi yatırma sorumluluğunun bulunmadığı, bu nedenle site yönetimi ile sanık arasında TCK’nın 155/2. maddesinde belirtilen anlamda bir “hizmet” ilişkisinden bahsedilemeyeceği, bu haliyle sanığın sübut bulan eyleminin, aynı Kanunun 155/1. maddesinde belirtilen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.