YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1119
KARAR NO : 2011/6067
KARAR TARİHİ : 28.12.2011
Irza geçmeye teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyetine dair Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2005 gün ve 2005/213 Esas, 2005/517 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mükerrirlere özgü infaz rejiminin zaman bakımından uygulamasının, 5377 sayılı Kanunun ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi gereğince, maddenin yürürlüğe giriş tarihi olan 08.07.2005 tarihinden önce işlenen suçlara uygulanamayacağının gözetilmemesi,
5237 sayılı TCK.nun 99. maddesi gereğince sanığa verilen cezaların toplanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki ”5237 sayılı TCK.nun 58. madde gereğince hakkında mükerrirlere uygun infaz rejiminin uygulanmasına” ve ”sanığa verilen cezaların 5237 sayılı TCK.nun 99. maddesi gereğince toplanarak 2 yıl 17 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Sanığa isnat olunan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, karar tarihi olan 24.11.2005 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.