YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17356
KARAR NO : 2013/19716
KARAR TARİHİ : 11.12.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanık … hakkında katılan …’a ait köpeği kendisine ait yivsiz av tüfeği ile öldürdüğü iddia edilen olayda; yapılan yargılama neticesinde, 29/11/2010 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında katılana ait köpeğin ağzında koyun tüylerinin olduğu ve sanık tarafından ateş edilmek suretiyle öldürülen köpeğin Jandarma tarafından çekilen fotoğraflarından köpeğin ağzında koyun tüyleri olduğunun rahatlıkla görülebildiği ve yine tanıkların beyanları ile katılanın beyanından katılanın köpeğini bağlamaksızın serbest bıraktığı, ahırlarının çevresinde dolaşmasına göz yumduğu gözetilip katılana ait köpeği kendisinin vurduğunu açıkça beyan eden sanığın savunmasına itibar edilerek 5237 sayılı TCK’nın 25/2 maddesinde düzenlenen zorunluluk halinin koşulları değerlendirildiğinde sanığın, ağılından gelen sesleri duyması üzerine olay yerine gittiği sırada hayvanlarına saldıran katılana ait köpeği görmesi ve olayın oluş şekli, yeri ve saldırıda bulunan hayvanın niteliği dikkate alındığında sanığın vücuduna yönelik saldırıda bulunması ihtimalinin de kuvvetli olduğu, henüz koyunlara yapılan saldırının devam etmekte olduğu ve sanığın bu saldırıya bilerek neden olmadığı, o anki saldırıyı başka türlü yoketme imkanının olmadığı, sanığın köpeğe doğru bir el ateş ettiği ve tehlikenin ağırlığı ile fiil arasında bu suretle orantı bulunduğu kanaatiyle sanığın sabit bulunan eylemi zorunluluk hali sınırlarında görülerek hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.