YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1464
KARAR NO : 2011/6232
KARAR TARİHİ : 29.12.2011

Irza geçme, mesken masuniyetini ihlal ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonununda basit cinsel saldırı ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından mahkûmiyetine, Kabahatler Kanunu gereğince sarhoşluk kabahatinden adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/13 Esas, 2005/173 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Kabahatler Kanununun 29. maddesi uyarınca saldırgan sarhoşluk suçuna ilişkin verilen hüküm itirazı kabil olup temyiz edilemez bulunduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesinin “kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağına” ilişkin hükmü gözetilerek anılan maddenin 2. fıkrası uyarınca sanık müdafiin bu suçla ilgili temyiz isteğinin itiraz dilekçesi niteliğinde kabulü ile gerekli karar mahallince verilmek üzere incelemenin, cinsel saldırı, mesken masuniyetini ihlal suçlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mesken masuniyetini ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığa yüklenen mesken masuniyetini ihlal suçunun 765 sayılı TCK.nın 193/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine dair 27.12.2005 tarihli hükümden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle kurulan hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Mağdure aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, geceleyin sanığın bir bahane ile evine girerek, üzerine saldırdığını ve kendisiyle sevişeceğini,kendisini edeceğini söyleyerek, boğazını sıkıp kanepenin üzerine yatırdığını, belden yukarıdaki giysilerini çıkardığını, bu sırada mağdurenin bağırtısını duyan işçisi tanık …’in gelerek sanığı götürdüğünü beyan etmesi ve tanık …’in de içeri girdiğinde mağdurenin üst kısmının soyunuk olduğunu, sanığın mağdurenin başından tuttuğunu, belirtmesi ve tüm dosya içeriği karşısında, ırza geçme kastını açıklayan sanığın, mağdurenin üst kısmını soyup boğazını sıkarak direncini kırdığı ve bu surette icra hareketlerine başladığı sırada, tanık …’in gelmesi üzerine eylemini tamamlayamadığı anlaşıldığı halde, sanığın suç tarihi itibarıyla ırza geçmeye teşebbüs niteliğinde sabit olan eyleminden hüküm kurulması gerekirken fiilin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.