Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/11860 E. 2022/352 K. 12.01.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11860
KARAR NO : 2022/352
KARAR TARİHİ : 12.01.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanığın, … adına kayıtlı …. plakalı aracı muayene ettirme amacıyla Tüvtürk Araç Muayene İstasyonuna götürdüğünde 20.02.2009 tarihli araç muayene işleminin sahte olduğunun ortaya çıktığı iddia ve kabul edilen somut olayda; sanığın alınan savunmasında, bahse konu aracı temyiz dışı sanık ….’dan satın aldığını, suça konu sahte muayene işlemini kendisinin yapmadığını beyan etmesi, temyiz dışı sanık …..’nun alınan beyanında, bahse konu aracı ruhsat sahibi …’den harici sözleşme ile satın aldığını ancak borcun tamamını ödemediği için üzerine devralmadığını, aracı birkaç gün kullanması amacıyla sanık …’e emanet verdiğini, …..’in kaza yapması üzerine aracı geri teslim almayıp …… ile görüşmesini istediğini beyan etmesi, bahsedilen kazanın ise 04.06.2009 tarihinde yapılmış olması birlikte değerlendirildiğinde, sahte muayene işleminin yapıldığı 20.02.2009 tarihinde aracın henüz sanık …’e geçmediği, sanığın aracı Ümit’ten teslim aldıktan sonra ruhsat üzerindeki muayene işleminin sahte olduğunu bilerek kullanmaya devam ettiğine dair de dosya kapsamında savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli somut delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
2)Suç tarihinin, muayene işleminin en son geçerli olduğu “20.02.2010” olduğu halde, gerekçeli karar başlığında “30.05.2011” şeklinde yazılması,
3)Kabule göre de; yapılan sahtecilikte aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu, Mahkemece suça konu araç ruhsatı üzerinde inceleme yapılıp özellikleri zapta geçilerek, sahtecilikte aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.