YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/22523
KARAR NO : 2013/2092
KARAR TARİHİ : 06.02.2013

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık …’nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2.maddesi gereğince 4.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2012 tarihli ve 2011/366 esas, 2012/215 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/12/2012 gün ve 2012/17864/69506 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/12/2012 gün ve 2012/312300 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; yokluğunda verilen kararın sanığa savunmasında bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmış olup, anılan maddenin uygulanabilmesi için gerekli ön koşul olan kendisine veya adresine Kanun’un gösterdiği usullere göre, daha önce yapılmış bir tebliğ işleminin bulunması veya tebliğ yapılmamış ise söz konusu Kanun’un 35.maddesinin son fıkrasında gösterilen istisnaî durumlardan birinin oluşmasının gerekli olması karşısında; gerekçeli kararın tebliği için sanığın bilinen son adresine çıkartılmış tebligat bulunmaması sebebiyle anılan Kanun maddesi uyarınca doğrudan yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı, bu hususun Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 01/12/2004 tarih, 2004/20415-12070 sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere bu nedenle kararın kesinleşmemiş olduğu, bu sebeple sanığın öğrenme üzerine vermiş olduğu dilekçenin süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde temyiz talebinin reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İddianamede sanığın yedi emin sıfatıyla teslim olunan mahcuz malları teslim etmeyip mal edindiğinin anlatılmış bulunmasına ve mahkemenin eylemi bu şekilde kabul etmesine göre; Yargıtay Kanununun Değişik 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (9.) Ceza Dairesinin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.