YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/871
KARAR NO : 2011/5967
KARAR TARİHİ : 27.12.2011
Irza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanıklar …, …, … ve …’nın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’in zorla kaçırıp alıkoyma, sanık …’nın tüm suçlardan,…n ve …’nin ise ırza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine dair … Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2006 gün ve 2004/270 Esas, 2006/226 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık … hakkında hükmolunan hapis cezası kazanılmış hak uygulaması nedeni ile iki yılın altına düştüğü, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04.03.2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı, bu nedenle CMK.nun 231. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmekle gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar …, … ve …’nın ırza geçme suçu ve sanıklar … ve …’nın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanık … hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığa isnat edilen konut dokunulmazlığının bozma suçunun üst sınırı itibarıyla, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, 14.03.2003 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi
ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar Hüseyin Kışlacıklı ve …’nın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmaycağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.