YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/31311
KARAR NO : 2015/25612
KARAR TARİHİ : 01.04.2015

Tebliğname No : 4 – 2010/308364
MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 23/06/2010
NUMARASI : 2009/28 (E) ve 2010/625 (K)
SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar N.. N.. ve G.. N.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı; yalnızca itiraz yolu açık olup itirazın reddi kararı ile bu kanun yolunun tüketildiği, kesin nitelikteki itirazın reddi kararının temyiz yoluna tabi olmadığı,
Anlaşıldığından, sanıklar N.. N.. ve G.. N.. müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık T.. Y.. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan şikayetçilerin doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçilere bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçiler N.. N.., Ö. M., G.. N.., S.. N.. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
3-Sanık T.. Y.. hakkında tehdit ve sanık S.. Y.. hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a)T.. Y..’ın tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik, katılanlar N.. N.., Ö. M., G.. N.., S.. N.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
b)Sanık S.. Y.. hakkında yaralama suçundan verilen “ceza verilmesine yer olmadığı” hükmünde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Sanığın, eylemini meşru müdafaa sınırları içerisinde gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında, CMK’nın 223/2-d maddesi gereğince, “beraat” yerine, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılanlar N.. N.., Ö. M., G.. N.., S.. N.. vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasındaki, “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi çıkarılarak, yerine “beraat” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.