YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/967
KARAR NO : 2011/6173
KARAR TARİHİ : 28.12.2011

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar … ve …’nın yapılan yargılamaları sonunda; ırza geçme suçundan mahkûmiyetlerine ve mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatlerine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2005 gün ve 2005/499 Esas, 2005/441 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafii tarafindan istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemenin 14.10.2004 gün ve 2002/244 Esas, 2004/169 sayılı Kararının, sanık … tarafından temyiz edildiği, sanık … hakkında ırza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesinden sonra sanık … hakkında ırza geçme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat hükmünün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu itibarla temyize hak kazandırmayacağından, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık … müdafiin bu sanık hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık … hakkında verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizlere gelince;
Sanığa atılı reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle

765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın ilk mahkûmiyet kararının verildiği 14.10.2004 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESiNE, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.