Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/16205 E. 2022/3204 K. 23.02.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16205
KARAR NO : 2022/3204
KARAR TARİHİ : 23.02.2022

İhbarname No : KYB – 2020/94910

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2018 tarihli ve 2018/236 Esas, 2018/568 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 01.07.2019 tarihli ve 2019/1484 Esas, 2019/10301 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, “Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz…” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; incelemeye konu suçun adlî nitelikte suç olması tekerrüre esas kabul edilen Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2015 tarihli ve 2014/1023 Esas, 2015/883 sayılı kararına ilişkin firar suçunun sırf askeri suç olması karşısında, diğer suçlara ilişkin tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde şartları oluşmadığı hâlde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.10.2020 gün ve 7458 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2020 gün ve KYB/2020-94910 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:
5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, “Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz…” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda hükümlünün mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; tekerrüre esas kabul edilen Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2015 tarihli ve 2014/1023 Esas, 2015/883 sayılı kararına
ilişkin Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçunun sırf askeri suç olması karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2018 tarihli ve 2018/236 Esas, 2018/568 sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının “d” bendi gereğince BOZULMASINA, hükümden TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. bölümün çıkarılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı’na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 23.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.