YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2869
KARAR NO : 2017/8277
KARAR TARİHİ : 02.11.2017

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1,89/2-b,e, 89/3-a, 31/2,62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1-UYAP üzerinden temin edilen nüfus kaydına göre 01.01.1998 doğumlu olan ve nüfusa 2002 yılında tescil edilen suça sürüklenen çocuğun, aşamalarda gerçek doğum tarihinin 1995 olduğunu beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre 1995 doğumlu başka bir kardeşinin bulunduğu da göz önüne alınarak, gerçek doğum tarihinin ve suç tarihinde kaç yaşında olduğunun tespit edilmesi ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun buna göre takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
2-Mağdurun olay sebebiyle yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarına ağır ve 6. derecede etkili kemik kırığı meydana gelecek, yüzde sabit ize ve iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa sebebiyet verecek şekilde yaralandığı göz önüne alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sadece TCK’nın 89/3-a maddesi gereğince bir kat arttırım yapılması, TCK’nın 89/2. maddesi kapsamında kalan yaralanmaların ise temel cezanın tayini sırasında göz önüne alınması gerektiği gözetilmeden, temel cezanın önce TCK’nın 89/2. maddesi gereğince akabinde de TCK’nın 89/3. maddesi gereğince arttırılması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla cezaya hükmolunması;
3-23.11.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması;
Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321 ve 326/son. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.