YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9813
KARAR NO : 2017/12838
KARAR TARİHİ : 12.10.2017

MAHKEMESİ : …Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ordu İcra Hukuk Mahkemesi’nin 11.08.2016 tarih 2016/226 Esas, 2016/269 Karar sayılı kararıyla şikayetin reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı borçlu vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine …Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez borçlu vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanuna paralel olarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yapan 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu’na eklenen geçici 7. maddesine göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun temyize ilişkin hükümleri, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.
2.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 25.maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/1.maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile kırk bin Türk Lirası’na çıkarılmıştır.
Buna göre Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 20.07.2016 tarihi ile 02.12.2016 tarihleri arasında ise 10.000 TL, 02.12.2016 tarihinden sonra verilen karar için 40.000 TL’dir.
Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.
SONUÇ: 5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nun 364.maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 Sayılı HMK’nun 447 ve 366. maddelerinin göndermesi ile uygulanması gereken HMK’nun 352.maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi