YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3589
KARAR NO : 2017/5601
KARAR TARİHİ : 23.10.2017
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2015 tarih ve 2014/441-2015/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili, davalı TPE vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin “turka” esas ibareli markaların sahibi olduğunu ve “cola turka” ibareli markasının tanınmış marka olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2012/48245 sayılı “turcas+Şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu ve başvurunun reddi gerektiğini, davalının müvekkilinin tanınmış markalarından haksız yararlanmak istediğini ve başvurunun bu nedenle iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili; YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı vekili; davacının markalarından çok daha önce müvekkili adına tescilli “Turcas Petrolcülük A.Ş.” ibareli markanın bulunduğunu ve bu markayı ticaret unvanı olarak da kullandığını, müvekkilinin başvurusu ile davacı markalarında bulunan unsurların oldukça farklı olduğunu, başvuru ile davacı markaları arasında ne kavramsal ne işitsel ne de görsel bir benzerlik olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının “cola turca” ibareli markasının içecek sektöründe tanınmış marka olduğu ve bu nedenle markalar arasında sadece içecek sektöründe KHK’nın 8/1-b anlamında iltibası artıran bir unsur olduğu, bu nedenle davacı markaları ile davalının markası arasında 32. sınıftaki “Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar. Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar.” emtiaları yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, diğer emtialar yönünden iltibas oluşmadığından ve tanınmışlık iddiası yönünden de davalı başvurusunun davacının markasının itibarına zarar vereceğinin kanıtlanamadığı, ayrıca davalının eski tarihli önceki markaların kapsamındaki mal ve hizmetler ile başvuru markasındaki mal ve hizmet farklı olduğundan kazanılmış hak sahibi olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının kısmen iptaline ve dava konusu markanın 32. sınıfında yer alan “Biralar; bira yapımında kullanılan preparatlar., maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar., sebze ve meyve suları,bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar.” emtiaları yönünden markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı şirket vekili, davalı TPE vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekili, davalı TPE vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekili, davalı TPE vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 27,00 TL harcın temyiz eden davalı şirket ve davalı TPE’ye iadesine, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.