YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/15587
KARAR NO : 2017/7722
KARAR TARİHİ : 13.11.2017

213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 359/a-1. maddesi gereğince “Defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme“ suçundan sanık … hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilen 01.12.2015 tarih ve 2013/542 Esas-2015/563 Karar sayılı hükmün, kanun yararına bozma istemi ile gönderilmesi sonrası yapılan inceleme sonucunda; Dairemizin 08.03.2017 tarih ve 2017/1035 Esas-2017/1720 Karar sayılı ilamı ile ihbarnamedeki (2) nolu istemin yerinde görülmediğinden reddine dair kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 31.10.2017 tarih ve KYB-2017/49601 sayılı yazısı ile itirazda bulunulması üzerine, sanığın lehine itirazda süre aranmayacağı da gözetilerek, dosya yeniden incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden KABULÜ ile Dairemizin 08.03.2017 tarih ve 2017/1035 Esas-2017/1720 Karar sayılı Adalet Bakanlığı‘nın (2) nolu Kanun Yararına Bozma isteminin reddine ilişkin ilamının, sanık … yönünden KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki (2) nolu düşünce yerinde görüldüğünden, Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarih ve 2013/542 Esas-2015/563 karar sayılı ilamının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın 2008 takvim yılında “Defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme“ suçundan mahkemenin kabul ve uygulanması da dikkate alınarak suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/a-1 maddesi uyarınca takdiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 62/1.maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, diğer bölümleri aynen korunmak suretiyle hükmün bu şekilde infazına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 13.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.