YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3781
KARAR NO : 2017/8543
KARAR TARİHİ : 07.11.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b, 62, 51, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında zararları gidermeyi kabul edip katılanla uzlaşmak istediğini beyan ettiği bununla birlikte katılanca talep edilen 100.000 TL zarar talebinin miktarının yüksekliğinden dolayı uzlaşmanın gerçekleşmediği görülmekle mahkemece katılanın uğramış olduğu zararın basit bir araştırma ile hesaplanarak sanığın zararı gidermesine imkan verilerek, CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, sanığın katılanın zararını karşılamadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
3-65 yaşını tamamlamış sanık hakkında, TCK’nın 50/3. maddesindeki amir hükmü karşısında, verilen hapis cezasının TCK’nın 50/2. maddesi de göz önünde bulundurularak, aynı yasanın 50/1-a. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün, isteme uygun olarak BOZULMASINA; 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.