YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/33488
KARAR NO : 2020/16393
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı tarafça feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda davacı tarafça dava dilekçesi ile, Nisan ayından Ekim ayında kadar 08.00-16.00 arasında çalıştığını daha sonra 20.00’da işbaşı yaparak 02.00’a kadar çalışmasının bulunduğunu beyan etmiştir. Dinlenen davacı tanıklarından iki buçuk yıldır davacı ile çalışması bulunan …, davacının 10.00-16.00 arasında çalıştığını, tanık … ise davalı iş yerinde 9. ayı ile 2015 Şubat ayı arasında yaklaşık 5 ay çalışmasının bulunduğunu, davacının haftanın 3 günü 08.00-17.00 üç günü ise 08.00-20.00 arasında çalıştığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, takograf kayıtlarının bulunmadığı döneme ilişkin olarak davacının tüm çalışma dönemi boyunca Nisan-Ekim ayları arasında haftanın 3 günü 08.00-17.00 üç günü ise 08.00-20.00 arasında çalıştığı kabulü ile haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.
Ne var ki, Nisan-Ekim ayları arasına ilişkin hesap yapılan dönem yönünden beyanı esas alınan tanık …’ın davalı şirkette 2014 Eylül ve 2015 Şubat arasında çalıştığını beyan ettiği anlaşılmakla, mahkemece davacı tanığının davacı şirkette ne zaman çalışmaya başladığı netleştirilerek, davacının dava dilekçesindeki beyanı da dikkate alınarak, tanığın 2014 Eylül ayında çalıştığını beyan ettiği dönem ile sınırlı olmak üzere davacı tanığının beyanına değer verilmesi gerekirken, çalışmasının olmadığı dönemler yönünden de hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Tanık …’ın çalışmasının bulunmadığı Nisan-Ekim ayları arası dönemler yönünden ise davacının 08.00-16.00 ve 20.00-02.00 arasında çalıştığını iddia ettiği ancak 16.00’dan sonra 20.00’da tekrar çalışmaya başladığını ispatlayamadığı görülmekle, tanık …’ın çalışmasının bulunmadığı dönem yönünden davacı Nisan-Ekim ayları arasında fazla mesai yaptığını ispatlayamamıştır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.