YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5388
KARAR NO : 2020/19387
KARAR TARİHİ : 10.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
20/11/2013 tarihli hükümde sanık hakkında belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bu hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra verilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilmeyerek 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinde yer alan cezayı aleyhe değiştirme yasağına aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık …’un temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükmün üçüncü parağrafından sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının TCK’nın 52/4 maddesi gereğince birer ay ara ile 24 eşit taksit halinde ödenmesine” ifadesinin eklenmesi ve “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması” şeklinde, sair yönleri usul ve Kanunu uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.