YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/29324
KARAR NO : 2020/16308
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının 30.01.2008-10.03.2015 tarihleri arasında Edirne Devlet Hastanesinde değişik alt işverenler nezdinde temizlik elemanı olarak çalıştığını, ödenmeyen ücret alacakları nedeniyle davacının iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Bakanlık vekili özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının taşeron firmalar nezdinde çalıştığını, davacının muhattabının bu taşeron firmalar olduğunu savunarak davanın husumet nedeniyle reddini talep etmiştir.
Davalı … Danışmanlık Temizlik Gıda Halkla İlişkiler İnş. ve Tah. Paz. San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili özetle; davacının kendilerinde 6 ay çalıştığını diğer çalışma dönemlerinden sorumlu olmadıklarını, somut olayda işyeri devri hükümlerinin uygulanamayacağını, davacının istifa ettiğini ve kıdem tazminatına hak kazanmadığını, kendilerine sorumluluk yüklenemeyeceğini savunarak davanın husumet nedeniyle reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir. Dosyada mübrez ücret bordrolarının bazılarında fazla mesai ücreti tahakkuk ettirilmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise bu tahakkuklar değerlendirilmeden fazla mesai ücretinin hesaplandığı anlaşılmaktadır.
Yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda; hesaplanan fazla mesai ücreti toplamından imzasız ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen ve karşılığı bankaya yatırılan fazla mesai tutarlarının mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
3-Yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda hesaplanan genel tatil ücreti toplamından imzasız ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen ve karşılığı bankaya yatırılan genel tatil ücreti tutarlarının da mahsup edilmemesi isabetsizdir.
Fazla mesai ve genel tatil ücreti hesaplanırken, yine ıslah zamanaşımının gözetilmesi gerektiği, gözden kaçırılmamalıdır.
4-Davacının davanın başında yatırdığı dava harçları ile yargılamada yatırdığı ıslah harç tutarları yargılama giderlerine katılarak, 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.