Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/7617 E. 2021/1795 K. 02.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/7617
KARAR NO : 2021/1795
KARAR TARİHİ : 02.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, vekil edeni şirketin maliki olduğu dava konusu 138, 139 ve 143 parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından uzun süreden beri işgal edildiğini, halen … Grup Komutanlığınca eğitim alanı olarak kullanıldığını açıklayarak, 750.140,00 TL ecrimisilin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, 138 parsel sayılı taşınmazın 68.440 m2’sinin, 139 ve 143 parsellerin ise tamamının … Grup Komutanlığının ihtiyacı için Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından 2008 yılı kamulaştırma planına alındığını, 138 ve 139 parsellerle ilgili olarak İstanbul Valiliği İl İdare Kurulu tarafından 06.07.2015 tarihli ve 2005/27 sayılı kamu yararı kararı alındığını, 143 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak ise kamulaştırma işlemlerine başlanıldığını, taşınmazların tamamının değil bir kısmının kullanıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine ilişkin olarak verilen kararın, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.04.2015 tarihli ve 2014/20249 Esas ve 2015/4997 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair verilen karar taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Dosya arasında bulunan tapu kayıtlarının incelenmesinden, dava konusu 138 parsel sayılı taşınmazda davacı şirketin paydaş olduğu, 139 ve 143 parsel sayılı taşınmazların ise tamamının davacı şirket adına kayıtlı olduğu, 138 parsel sayılı taşınmazın 1500 m2’lik kısmında 05.02.1973 tarihli, komando birliğinin su ihtiyacı için Hazine lehine 99 yıllığına bila bedel irtifak hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca; ecrimisil hesabı yapılırken irtifak hakkı kurulu bulunan 1500 m2’lik alanın gözönünde bulundurulması gerekirken, taşınmazların tamamı esas alınarak yapılan hesaplamaya göre hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.
Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HUMK’un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2.) bentte açıklanan nedenle kabulü ile, hükmün 1.bendindeki “…. bilirkişi kurulu raporunda belirtilen 738.396,57 TL ….” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “ …. 722.951,50 TL ….” rakamının yazılmasına, hükmün 1.bendindeki “ …. her bir dönem için hesaplanan ecrimisil miktarına dönem sonundan itibaren kademeli olarak ….” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “….alacağın 51.164,41 TL’sine 31.12.2006 tarihinden, 134.681,13 TL’sine 31.12.2007 tarihinden, 142.869,66 TL’sine 31.12.2008 tarihinden, 149.818,51 TL’sine 31.12.2009 tarihinden, 149.473,43 TL’sine 31.12.2010 tarihinden, 94.944,36 TL’sine 01.08.2011 tarihinden itibaren ….” ibarelerinin yazılmasına, hükmün 2.bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 44.359,90 TL harcın karar kesinleştiğinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün 3. bendindeki “….43.485,86 TL ….” rakamının hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “….42.688,06 TL….” rakamının yazılmasına, hükmün 4.bendindeki “….1.409,21 TL ….” rakamının hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine, “….3.382,62 TL ….” rakamının yazılmasına, hükmün 5.bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “Davacının bu dava nedeniyle yapmak zorunla kaldığı bozma öncesi ‭1.372,35‬ TL ile bozmadan sonra yapılan ‭2.492‬ TL olmak üzere toplam ‭3.864,35‬ TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranı dikkate alınarak 3.709,77 TL’sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, arta kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına …” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 27,90 TL’nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.