YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1106
KARAR NO : 2021/4510
KARAR TARİHİ : 27.05.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.01.2018 gün ve 2016/417 – 2018/5 sayılı kararı bozan Daire’nin 02.12.2019 gün ve 2019/4348 – 2019/7716 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında 06.04.2012 tarihinde hisse ve işletme devri ön protokolü imzalandığını, protokolün 2. maddesi uyarınca müvekkilinin 75.000,00 USD kaparo bedelini davalı …’in hesabına yatırdığını, yapılan ön protokol uyarınca hisse ve işletme devri işlemlerinin gerçekleşmediğini, protokolün 4. maddesi uyarınca devrin gerçekleşmemesi durumunda kaparo bedelinin iki iş günü içinde iade edilmesinin gerektiğini, buna rağmen davalılar tarafından kaparo bedelinin iade edilmediğini, bu nedenle gönderilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin de davalıların haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek 75.000,00 USD asıl alacak ve 1.280,14 USD işlemiş faiz için başlatılan icra takibine itirazın iptaline davalılar aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, açılan davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davaya bakma hususunda genel mahkemelerin görevli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekili, dava konusu alacağın dayanağını oluşturan protokolün geçersiz olduğunu, bu nedenle cezai şart alacağı istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.