YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1783
KARAR NO : 2021/4729
KARAR TARİHİ : 03.06.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.12.2015 gün ve 2011/6 – 2015/627 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.12.2019 gün ve 2018/1235 – 2019/7825 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin iki ortaklı olduğunu, davalı … ’in büyük hissedar ve şirketin müdürü olduğunu, müvekkilinin ortaklıktan kaynaklı haklarının davalı müdür tarafından kullandırılmadığını, davalı ile aralarında husumetin bulunduğunu, davalının şahsi borçlarını şirket üzerinden ödendiğini ileri sürerek haklı sebepleri ile ortaklıktan çıkmaya izin verilmesine, aksi halde şirketin fesih ve tasfiyesine ve çıkma payı olarak 10.000,00 TL’lik sermaye payının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile talebini 130.645 TL’ye yükseltmiştir.
Davalılar vekili, müvekkili şirketin tüm işlerini diğer müvekkilinin yerine getirdiğini, davacının hiçbir şekilde şirket ile ilgilenmediğini, davacının şirketin faliyetlerini engellemeye çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davalı … yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı şirket yönünden davanın kabulüne, davacı …’ın davalı şirket ortaklığından çıkmasına, çıkma payı olan 130.645,13 TL’nin davalı şirketten tahsiline dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.