Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/13663 E. 2020/18803 K. 14.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13663
KARAR NO : 2020/18803
KARAR TARİHİ : 14.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafiinin koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 318. maddesine göre reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/2-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2) Sanığın, suç tarihinde müşteki …’i basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, organlarından (sağ göz) birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen “2 yıl hapis cezası”nın, TCK’nin 87/2-b maddesi uyarınca iki kat artırılmasına karar verilerek, “6 yıl hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, bir kat artırılmasına karar verilerek, cezasının “4 yıl hapis cezası” olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
3) Çatı katının bir altındaki dairede oturmakta olan sanığın aksi ispat edilemeyen aşamalardaki savunmalarına göre, yönetici olan müşteki İsmail’in çatıyı temizlemesi sırasında çıkan gürültüler nedeniyle çatı katına çıkarak ne yaptığını sorduğunda, “sizin pisliğinizi temizliyorum” şeklinde cevap verdiği, sanığın “ne demek sizin pisliğinizi” diyerek doğru konuşmasını istediği, müştekinin de kolluktaki beyanında, ”bıraktığınız pislikleri temizliyorum.” şeklinde cevap verdiğini beyan ettiği nazara alındığında, müştekinin bu beyanı nedeniyle sanıklar arasında kavga çıktığının anlaşıldığı olayda, sanığın TCK’nin 86/1 ve 87/2-b,son maddeleri uyarınca verilen temel cezasında, haksız tahrik nedeniyle TCK’nin 29/1. maddesi uyarınca asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.