YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/30982
KARAR NO : 2020/13322
KARAR TARİHİ : 26.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 1993 yılından bu yana çalıştığı, 2011 yılında emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiği, buna ilişkin bir kısım tazminatların ödendiği, daha sonra çalışmaya devam ettiği, ancak 05.06.2015 tarihinde iş akdinin davalı tarafından haklı neden belirtilmeksizin feshedildiği belirtilmek suretiyle, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücret alacağı taleplerinden oluşan şimdilik 300,00 TL nin tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının emeklilikle sona eren çalışması karşılığında tüm tazminat ve alacaklarının ödendiğini, akabinde 01.09.2011 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını, kullanılmamış yıllık izni bulunmadığını, feshin haklı nedene dayandığını, 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-d maddesi uyarınca işyerinde çalışan işçi …’e sataşması neticesinde disiplin kurulu kararıyla işten çıkarıldığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı Kanun’un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.
Somut olayda, dosya içerisinde mevcut davacı imzası taşıyan yıllık ücretli izin defteri fotokopisi niteliğindeki belgede davacının “2013 yılı ve öncesinde hak kazandığım bütün yıllık ücretli izinlerimi kullandım, geçmişe dönük herhangi bir yıllık izin hak talebim olmadığını beyan ederim” şeklinde bir beyanı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece söz konusu belgedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı sorulmadan ve belge içeriği hakkındaki beyanı alınmadan yıllık izin ücreti alacağına yönelik hüküm kurulması hatalı olup hükmün bu sebepten bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.