YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5948
KARAR NO : 2020/3314
KARAR TARİHİ : 14.09.2020
Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : a)Mahkumiyet; Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15.01.2019 tarih – 2018/284 esas ve 2019/29 sayılı kararı
b) Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 27/05/2019 tarih 2019/1420 esas ve 2019/1028 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık … müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Sanıklara verilen adli para cezasının 1’er ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamen tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
2) TCK’nın 53. maddesi maddesinin uygulanması açısından, 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde olduğundan CMK’nın 302. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece mahkemesi hükmünün;
1)Hüküm fıkrasında, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “…geri kalan kısmın tamamen tahsil edileceği ” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,
2) TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısım hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler sonrası oluşan duruma göre, sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,” ibarelerinin yazılması,
Suretiyle CMK’nın 303. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK TEMYİZ BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık … hakkındaki salıverilme isteminin reddine,7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK’nın 304/2. fıkrası uyarınca dosyanın Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 14.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.