YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19179
KARAR NO : 2012/28741
KARAR TARİHİ : 27.12.2012

Hırsızlık suçundan sanık …’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 491/3, 522, 523 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunu’nun 4. maddeleri gereğince 200.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Erzurum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/12/1993 tarih ve 1994/374 esas, 1995/832 sayılı kararını müteakip, hükümlünün 29/12/2011 tarihli dilekçesi ile yaptığı sabıka kaydının silinmesi talebi üzerine, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun geçici 2/b. maddesi delaletiyle 3682 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca adlî sicil ve arşiv kaydının silinmesine ilişkin aynı Mahkemenin 07/02/2012 tarihli ve 2012/71 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 29/06/2012 tarih ve 2012/11230/39629 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/07/2012 tarih ve 2012/186589 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında “Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında. 3682 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak Anayasanın 76 ncı maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkûmiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığının veya Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer asliye ceza mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar serilir” şeklindeki düzenleme karsısında, sanığın eyleminin Anayasanın 76. maddesi kapsamında kaldığı ve 5352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulmasına lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce; incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden Erzurum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.12.2012 tarih ve 2012/71 D. iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının TEVDİİNE, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.