YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/33588
KARAR NO : 2020/16584
KARAR TARİHİ : 24.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili müvekkilinin davalı işyerinde 2008-2015 yılları arasında çalıştığını, fazla süreli çalışma ve fazla çalışma ile hafta tatili çalışması yaptığı halde ücretinin ödenmediği iddiası ile fazla süreli çalışma ve fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe :
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İşçilik alacaklarında uygulanması gereken faiz başlangıç tarihleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacının dava ve dilekçesindeki talepleri göz önüne alındığında davanın belirsiz alacak davası biçiminde açıldığı konusunda bir tereddüt söz konusu değildir. Mahkemece hüküm altına alınan alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, söz konusu alacaklara dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz işletilmiş olması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 1. ve 2. bentleri hükümden çıkartılarak yerine; “8.323,88 TL net fazla mesai alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile,
9.086,24 TL net fazla süreli çalışma alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı tarafa yükletilmesine, 24/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.