YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15096
KARAR NO : 2020/15105
KARAR TARİHİ : 09.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuğun 10/02/2020 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 13/02/2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek; karar tarihinde Tekirdağ 2. No’lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuğa hükmün 27/11/2019 tarihinde yüze karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yapılan yasa yolu bildiriminde, CMK’nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya İçerisindeki güvenlik kamera görüntülerine göre eylemin suç tarihinde saat 01:00 sıralarında gece vakti işlendiğinin anlaşılması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1 -b, 143/1, 116/4, 119/1 -c, 31/3. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve birden fazla kişiyle birlikte gece vakti iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarında, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınması gerektiği nazara alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede belirtilen zamanaşımının dolduğuna dair görüşe iştirak edilmemiş; güvenlik kamera görüntülerine göre eylemin suç tarihinde saat 01:00 sıralarında gece vakti İşlendiği anlaşıldığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesiyle artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.