YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/1451
KARAR NO : 2021/1832
KARAR TARİHİ : 01.03.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Salihli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.12.2018 tarih ve 2017/1 E. – 2018/342 K. sayılı kararın davalı vekili ve davalı karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nce verilen 27.03.2020 tarih ve 2019/3045 E. – 2020/372 K. sayılı kararın davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 08.10.2020 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl dava, davacıya ait taşınmaz üzerine İcra Hukuk Mahkemesi tarafından konulan ipoteğin kaldırılması, karşı dava ipotekle teminat altına alınan alacak miktarının uyarlanarak davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen 08.10.2020 tarihli ek kararda, verilen hükmün miktar itibarıyla kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin miktar yönünden reddine ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin miktar yönünden reddine ilişkin ek kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalı ve davalı-karşı davacıya ayrı ayrı iadesine, 01.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.