YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/31835
KARAR NO : 2020/16618
KARAR TARİHİ : 24.11.2020
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 07.11.1994 tarihinde geçici işçi olarak Konya Tarım Reformu Bölge Müdürlüğü’nde işe başladığını, 04.04.2007 tarih ve 5620 sayılı Yasa uyarınca kadro aldığını ve kadrolu daimi işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, 01.08.2011 tarihinde Konya Tarım Bölge Müdürlüğü’nün kapatılarak Konya Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü’ne tüm yasal hakları ve alacakları ile birlikte devredildiğini ve ancak kadroya geçerken geçici işçi statüsünde çalıştığı sürelerin dikkate alınmadığını ve yeni işe başlamış gibi derece ve kademesinin hatalı belirlendiğini iddia ederek geçici işçi statüsünden daimi kadrolu işçi statüsüne tüm hak ve alacakları ile birlikte geçirilmesi sırasında yapılan intibakın yanlış olduğunun tespitine, davacının kadroya alındığı tarih itibariyle olması gereken derece ve kademede ödenmesi gereken ücretlerin tahsili ile tarafına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın idari yargı alanında görülmesi gerektiğini, ilgili Toplu İş Sözleşmelerindeki düzenlemelere göre feragatname imzalaması halinde intibakının yapılarak geriye dönük farklarını ödeneceğinin davacıya bildirilmesine rağmen uzlaşmaz tavır takınan davacının dava açtığı, buna rağmen davacının intibak işlemlerinin 17.11.1994 tarihinden itibaren yapılarak konuya olumlu yaklaşıldığını, farklarının ise mevcut sendikaya üye olduğu tarihten itibaren oluşmaya başladığı, talep edilen miktarın afaki olduğu, genel zamanaşımı süresini aşan talepleri ise kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak 5620 sayılı Yasa’nın II. maddesinde; geçici işçilikten daimi işçiliğe geçirilenlerin ücret düzeyinde daimi işçiliğe geçirilenlerin ücret düzeyinde bir artış yapılmayacağı ve bu işçilerin daimi işçiliğe geçirildikleri 2007 yılı ve sonraki yıllardaki Toplu İş Sözleşmesi ücret artışlarından yararlanacakları öngörüldüğünden ve davacı da daimi işçi kadrosuna geçirildiği 2007 yılından itibaren Toplu İş Sözleşmesi ücret artışlarından yararlandığından, davacının tespit ve alacak talebinin haklı bir yönünün bulunmadığı gerekçesiyle davanı reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Somut uyuşmazlıkta; davacı 07.11.1994 tarihinde geçici işçi olarak Konya Tarım Reformu Bölge Müdürlüğü’nde işe başladığını, 04.04.2007 tarih ve 5620 sayılı Yasa uyarınca kadro aldığını ve kadrolu daimi işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, 01.08.2011 tarihinde Konya Tarım Bölge Müdürlüğü’nün kapatılarak Konya Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü’ne tüm yasal hakları ve alacakları ile birlikte devredildiğini ve ancak kadroya geçerken geçici işçi statüsünde çalıştığı sürelerin dikkate alınmadığını ve yeni işe başlamış gibi derece ve kademesinin hatalı belirlendiğini iddia ederek geçici işçi statüsünden daimi kadrolu işçi statüsüne geçiş sırasında yapılan intibakın yanlış olduğunun tespiti ile bu nedenle oluşan fark alacaklarının tahsili talep edilmiştir.
Mahkemece 5620 sayılı Kanundaki düzenlemelere istinad edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da mevsimlik işçi statüsünde geçirilen sürelerin daimi işçilik statüsünde dikkate alınması gerektiği yönünde Dairemizin ve Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin içtihatlarının bulunmasına karşın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin aksi yönde içtihatlarının bulunduğuna işaret edilerek ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi içtihatlarına göre fark alacakları talep edemeyeceği değerlendirilmiştir.
Dosya içeriğine göre; davalı cevap dilekçesinde davacının talebi doğrultusunda 07.11.1994 tarihinden itibaren intibakının yapıldığına ilişkin kabulünün yanısıra bilahare Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin uygulamaları da Dairemizin, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi doğrultusunda oluşmuştur. Halihazırda istikrar kazanan uygulama geçici işçi statüsünde geçen sürelerin daimi işçi statüsünde dikkate alınması yönündedir.
Bu durumda Mahkemece yapılması gereken iş; davalının kabulü de gözetilerek Dairemizin halihazırdaki uygulamalarına göre uyuşmazlığın yeniden ele alınmasından ibarettir.
Netice itibariyle, davalının kabulü ile halihazırdaki içtihatlar dikkate alınmadan sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.