YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/220
KARAR NO : 2021/2377
KARAR TARİHİ : 24.02.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : 1- Sanık … hakkında TCK’nin 81/1, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası,
2- Sanık … hakkında TCK’nin 106/2-a, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarih, 2015/282 esas ve 2016/73 karar sayılı ilamı ile sanık … hakkında maktul …’yı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29, 53, 63. maddeleri gereğince 18 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, tehdit suçundan ise TCK’nın 106/2-a, 53, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin hükmünün sanık ve müdafi, katılanlar tarafından lehe ve aleyhe temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı ilamı ile katılanların bir haftalık yasal süreden sonra yapmış oldukları temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek hükümler sanık müdafisinin temyiz talebi doğrultusunda incelenmiştir.
Dairemiz sanık hakkında mağdur …’a karşı tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün TCK’nin 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek tebliğnamedeki düşünce gibi
onanmasına karar vermiştir. Maktulü kasten öldürme suçundan kurulan hükmü ise maktulden sanığa yansıyan herhangi bir haksız hareket olmadığı halde, yasal koşulları oluşmadığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılarak eksik ceza tayini ve TCK’nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması sebebiyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak bozulmasına oy çokluğu ile karar vermiştir.
Dairemizin 14/10/2020 gün ve 2018/2414 esas, 2020/2367 karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca “sanık hakkında kasten öldürme suçundan dolayı TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılarak eksik ceza tayini yönünden hüküm bozulmuş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından yerel mahkeme hükmünün Düzeltilerek Onanmasına karar verilmesi gerektiği “gerekçesiyle itirazda bulunulduğu; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün, 2012/280, 2012/928 sayılı karar ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında” Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden, İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 14/10/2020 gün ve 2018/2414 esas, 2020/2367 karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur;
Katılanların bir haftalık yasal süreden sonra yapmış oldukları temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek hükümler sanık müdafinin temyiz talebi doğrultusunda incelenmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’ın, maktul …’yü kasten öldürme ve tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, kasten öldürme suçu açısından haksız tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin TCK’nin 27, 62. uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/02/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.