YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6548
KARAR NO : 2019/8112
KARAR TARİHİ : 19.12.2019
Mahkemesi :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarih ve 2018/642 – 2019/87 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 53, 58/9 maddesi yollamasıyla 58/6, 63, 62 maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan tutuklu olarak yargılaması yapılan sanığın müdafiinin; mahkumiyet hükmü kurulup esas hakkında mütalaaya karşı savunma yapacağı 05.02.2019 tarihli oturumda “mesleki mazeret” nedeniyle mazeret dilekçesi vermiş olması, esas hakkında mütalaanın verildiği 11.12.2018 tarihli duruşmada sanık ve müdafiinin de hazır bulunduğu, hükmün açıklandığı son celseye kadar savunma yapmak için 2 aya yakın bir süre verilmiş olduğu, mazeretin bir başka dosyanın duruşmasına ilişkin olması, sanık müdaafiine duruşma günü saat 12:00’da hazır bulunup savunma yapması için de imkan sağlanmasına rağmen duruşmaya katılmaması, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden sair temyiz itirazlarının esastan reddine, ancak;
Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,
Dosya kapsamına göre, bu sanık yönünden yargılama gideri olduğu anlaşılamayan 4.248,00 TL’nın sanığa yükletilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK’nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,
a- Hükmün 6. bendindeki “yollaması ile aynı yasanın 58/6. Maddesi” ibaresinin çıkarılması suretiyle,
b-Hükmün 12. Bendinin, “Yargılama sırasında mahkememizce re’sen yapılan sanığın sarfına sebep olduğu aşağıda dökümü gösterilen (548,96) TL yargılama giderinin sanıktan TAHSİLİNE, “şeklinde düzeltilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.