YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/28658
KARAR NO : 2020/16956
KARAR TARİHİ : 26.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar cevabının özeti:
Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma ücreti alacağının olup olmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece 16.210,00 TL fazla çalışma ücreti alacağına hükmedilmekle birlikte dosyaya fazla çalışma tahakkukunu içeren bir kısım imzalı bordrolar sunulmuş olup yukarıdaki ilkeler çerçevesinde fazla çalışma tahakkuku olan imzalı bordrolara ilişkin dönemler hesaplama dışı tutulmalıdır.
3-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık ise davacı işçinin dini bayramlarda çalışıp çalışmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, mahkemece taraf tanık beyanlarına göre davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek söz konusu genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de; yargılama sırasında dinlenen taraf tanıklarının beyanlarına gözetildiğinde davacının dini bayramlarda çalıştığı ispatlanamadığından talep bu yönden reddedilerek milli bayram ve genel tatil günleri yönünden gerekirse ek rapor da alınmak suretiyle hesaplama yapılmalıdır.
4-Diğer yandan, indirim haricinde talebe göre reddedilen fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yine reddedilen ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacakları gözetildiğinde davacı aleyhine 989,91 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.