YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/290
KARAR NO : 2021/549
KARAR TARİHİ : 02.02.2021

MAHKEMESİ :Bursa 4.Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.07.2016 tarihinde verilen dilekçeyle mirasın hükmen reddi, talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2020 tarihli hükmün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.
K A R A R
Dava, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekilinin istinaf talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Bu kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
23.12.1942 gün ve 24/29 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre mirasın hükmen reddin tespiti davalarında görevli mahkeme tereke alacaklarının alacak miktarına göre belirlenir. Temyiz kesinlik sınırının da İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda tereke alacaklarının alacak miktarına göre belirlenmesi gerekir.
Dosya içeriğine göre, tereke alacaklarının alacak miktarı 19,940TL olup, karar tarihi itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362-(1) a maddesinin parasal sınırlarının artırılması başlıklı ek madde 1 uyarınca bulunan 2020 yılı için 72,070TL’lik temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.
Kesin olan kararın temyizi halinde mahkemece veya 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
6100 sayılı HMK’nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen karar kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davalı vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 02.02.2021 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.