Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/4317 E. 2021/3049 K. 23.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4317
KARAR NO : 2021/3049
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın suça konu aracın kilitli depo kapağının alt kısmında bulunan civatalarının sökülerek mazotun çalınması şeklinde gerçekleşen eylemi, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde yazılı suçu oluşturduğu halde, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,
2- Olay inceleme raporu ve müştekinin beyanına göre, suça konu mazotun bir kısmının yere döküldüğü, bu sebeple müştekinin zilyetliğinden çıktığı gözetilmeden koşulları oluşmayan teşebbüs hükümlerinin uygulanması,
3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,
4- Kabule göre de; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasanın 142/1-e, 35,143 maddeleri uyarınca belirlenen 13 ay 15 gün hapis cezasından, anılan Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 11 ay 7 gün hapis cezası yerine, 11 ay hapis cezası verilmesi suretiyle hesap hatası sonucu noksan cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 23.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.