YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/430
KARAR NO : 2020/7565
KARAR TARİHİ : 22.12.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter ve belge gizleme
HÜKÜM : Beraat
Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, yüklenen defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşmasında defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istenildiğinde ibraz etme zorunluluğu bulunduğu; ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 tarihli ve 1999/11- 273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK’nin 139. maddesinde yazılı hususlarda usulüne uygun tebligat aranmayacağı; somut olayda, 2008 ve 2009 yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazı hakkındaki 18.11.2013 tarihli yazının 22.11.2013 tarihinde ikametgah adresinde eşi …’a tebliğine rağmen, defter ve belgeleri ibraz etmeyen sanığın savunmasında şirketin muhasebe işlerini muhasebecilerin yaptığını, bu nedenle yasal defter ve belgelerin de muhasebecilerde bulunduğunu, şirketin muhasebe işlerini yapan muhasebeciyi aradan uzun süre geçmesi nedeniyle hatırlamadığını söylemesi ve vergi raporuna göre şirketin 31/12/2010’da resen terk ettirildiği, tebligat yapıldığı tarihte şirketin faal olmadığının anlaşılması karşısında iş yerinde inceleme yapılmasının fiilen mümkün olmaması nedeniyle ve sanığın savunmasının yasanın aradığı anlamda mücbir sebep oluşturmadığı, defter belgeleri 5 yıl saklama zorunluluğuna dair sorumluluğun muhasebeciye devredilemeyeceği de gözetilmeden, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan “defter ve belgeleri gizleme” suçundan mahkumiyeti yerine, beraatine hükmolunması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.