Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/7207 E. 2012/11919 K. 26.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7207
KARAR NO : 2012/11919
KARAR TARİHİ : 26.11.2012

Basit cinsel saldırı suçundan sanık …’ın, kasten yaralama suçundan sanık …’nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’nın atılı suçtan beraatine, sanık …’nin atılı suçtan mahkûmiyetine dair Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.03.2008 gün ve 2007/79 Esas, 2008/100 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan … vekili ve sanık … müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında katılan …’e yönelik basit cinsel saldırı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar somut olarak değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığının tartışılması gerekirken, katılanın uğradığı zararın karşılanmadığından bahisle hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık … müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.